Diagnostyka grup krwi u kotów ma istotne znaczenie hodowlane ze względu na występowanie u nowo narodzonych kociąt schorzenia zwanego izoelektrolizą tzn. rozpadem czerwonych krwinek. Choroba ta występuje w sytuacji gdy kocięta z grupą krwi A lub AB są karmione przez kotkę mającą grupę krwi B. Rozpad erytrocytów kociąt powodują przeciwciała anty-A wchłonięte wraz z siarą do przewodu pokarmowego kociąt z grupą krwi A lub AB. Często obserwowanym zjawiskiem są zejścia śmiertelne w ciągu kilkunastu godzin od narodzin zdrowych kociąt. Dlatego w pracy hodowlanej tak ważne jest typowanie grup krwi kotów przeznaczonych do rozrodu. Kojarzenie kotki o grupie krwi B z kocurem mającym tą samą grupę krwi pozwala uzyskać cały miot kociąt homozygotycznych pod względem allelu B. Kojarzenie kotki z grupa krwi B z kocurem o krwi nie zgodnej skutkuje otrzymaniem kociąt o grupie krwi B oraz AB, u których może pojawić się izoelektroliza. W tym przypadku należy miot zaraz po urodzeniu odstawić od matki na ok. 24 godziny do momentu pojawienia się bariery jelitowej nieprzepuszczalnej  przeciwciał do krwi. Miot taki należy podstawić matce zastępczej o tej samej grupie krwi lub dokarmiać preparatami mlekozastępczymi, w tym przypadku może pojawić się  braki u kociąt odporności biernej. Krycie kotki o grupie krwi A kocurem o grupie krwi B może prowadzić do uzyskania kociąt z przeciwną grupą krwi niż matka jednak przeciwciała anty-A w siarze i mleku nie powodują aż tak drastycznego rozpadu krwinek i kocięta przeżywają.