Inbred inaczej hów wsobny jest jedną z najstarszych metod stosowanych w hodowli zarówno zwierząt gospodarskich, jak i rasowych psów, kotów. Polega on na kojarzeniu blisko ze sobą spokrewnionych osobników tj. matka-syn, ojciec-córka, rodzeństwo, półrodzeństwo oraz kuzynostwo itd. Celem takiego krzyżowania jest wzmacnianie i wysoka odziedziczalność określonych cech fenotypowych u potomstwa. Metoda ta leży u podstaw kształtowania się nowych ras zwierząt, gdzie cechy różnicujące nowo powstałą rasę dzięki kojarzeniom krewniaczym są widoczne w kolejnych pokoleniach zwierząt. Często inbred jest wykonywany po osobniku wzorcowym, zwycięzcy wystaw, co daje prawdopodobieństwo utrwalenia jego doskonałych cech eksterierowych u potomstwa.
    Obecnie jednak odchodzi się od stosowania inbredu, ponieważ niesie on ze sobą wiele niebezpieczeństw. Jednym z zagrożeń jest wzmacnianie wraz z pożądanymi cechami także ukrytych wcześniej wad wrodzonych i chorób, które są warunkowane przez geny recesywne. Ujawnienie się negatywnych efektów tych Genów pozwala eliminować je z linii hodowlanej. Proces ten jednak budzi sprzeciw moralny, ponieważ dla dobra i czystości linii poświęca się życie i zdrowie istot żywych. Kolejnym zagrożeniem, które niesie za sobą inbred jest zawężenie puli genetycznej danego gatunku, czy też rasy. Prowadzi to nie tylko do zmniejszenia różnorodności, ale również obniżenia  żywotność, a z czasem nawet  do zniknięcia danego gatunku lub rasy (ma to miejsce u gatunków zagrożonych, gdzie powrzechny jest hów wsobny). Znacznym niebezpieczeństwem stosowania inbredu jest depresja immunologiczna tj. niezdolność osobnika do obrony przed infekcjami, chorobami nowotworowymi itd. Jeśli w danej linii hodowlanej obserwuje się niską płodność, mało liczne mioty, dużą śmiertelność kociąt z powodu zwykłych infekcji to może oznaczać, że linie hodowlane naszych kotów są za bardzo zinbredowane. Jedynym środkiem zaradczym w takiej sytuacji pozostaje wprowadzenie do programu hodowlanego osobników nie spokrewnionych tzw. outcrossing, mówiąc potocznie wprowadzenie "świeżej" krwi.
    Jak widać inbred jest metodą dość skomplikowaną, pracochłonną, wymagającą ogromnej wiedzy, praktyki hodowlanej a przede wszystkim znajomości linii hodowlanej kojarzonych osobników. Jeśli jest stosowany w sposób nieprzemyślany przez osoby nieodpowiedzialne może skończyć się tragicznie dla istnień nowo powołanych do życia.