Dźwięczny głos telefonu rytmicznie powtarzanym sygnałem przebijał się coraz silniej w marzeniach, którym się oddałam po bardzo długim tygodniu. Był październikowy dżdżysty wieczór. Jeszcze nie dokuczał  chłód. Pachniały opadłe liście. Nadchodziła jesień. Czułam to pod palcami wtopionymi w dwa gęste perskie, cieplutkie i mruczące futra.
Podniosłam słuchawkę. Zabrzmiał dobrze znany mi , lekko ochrypły głos. Tonem nie dopuszczającym najmniejszego sprzeciwu  Pani Małgorzata podyktowała mi adres i kazała iść po kota. Kiedy skończyła, odłożyła słuchawkę. Zostawiła mnie z dobitnie brzmiącymi słowami „Zabierz tego kota ! Niech go nie dręczą, gdy będzie odchodził !”Transporter. Pokrowiec. Kurtka i parasol. Resztki rozsądku sprawiły, że uprzedziłam zaprzyjaźniona lecznicę o nietypowym i tylko czasowym dokoceniu …

Tak zaczęła się moja fascynacja „egzotyczną cząstką” Kociego Królestwa.
Zapewne równie silne emocje towarzyszyły, kiedy na początku lat 60-tych Carolyn Bussey witała w swojej hodowli jedne z pierwszych EGZOTYCZNYCH KOTÓW KRÓTKOWŁOSYCH. To Amerykanie zaczęli krzyżować rodzime koty krótkowłose z kotami Perskimi. Nie było to jednak legalne i koty te nie miały wpisów do ksiąg hodowlanych. Carolyn Bussey marzyła o czekoladowym, długim perskim futerku. Krzyżując Persy z kotami Birmańskimi nie osiągała założonego celu, ale kocięta o "niedźwiatkowatym" wyglądzie, które zachęciły ją do kontynuacji. Pierwsze Koty Egzotyczne Krótkowłose przychodziły na świat również z łączenia z kotami Brytyjskimi Krótkowłosymi.
Bardzo staranna selekcja i dobór kotów o najbardziej pożądanych cechach doprowadził do ujednolicenia budowy anatomicznej, charakterystycznej faktury włosa.
Kocięta zdobywały w Ameryce ogromną popularność i CFA uznała / 1967r. / je za rasę pod nazwa "Egzotyczny Kot Krótkowłosy". W Europie przyjęcie się tej rasy było znacznie trudniejsze. Tu zdecydowanie królowały "Brytyjskie Koty Krótkowłose" - także charakteryzujące się masywną sylwetką, nieco spłaszczonym pyszczkiem, "perkatym" noskiem i zaokrąglonymi polikami.

Pierwsze Koty Egzotyczne Krótkowłose do Europy przybyły w latach siedemdziesiątych.
FIFe w 1984r. uznała tę rasę !

Między innymi znaczące sukcesy hodowlane Kot Egzotyczny zawdzięcza możliwości krzyżowania z Persami. Już w latach osiemdziesiątych XX wieku byli reprezentanci wszystkich odmian barwnych !
Kiedy w czasie finalnej części wystawy zobaczymy Kota Egzotycznego, który wygrywa z Kotem Perskim, podziwiajmy go za mocne atuty, widocznie lepsze niż u pierwowzoru i bliższe ideałowi.

IDEALNY KOT EGZOTYCZNY to jak najbardziej zbliżony w swej budowie anatomicznej do pierwowzoru - Persa. A więc charakteryzujący się zwartą, krępą, umięśnioną budową, o krótkich liniach tułowia i głowy, z szeroką klatką piersiową, średniej długości ogonem, z krótkimi , grubymi łapami. Szczególnie bliska ideałowi - Kotu Perskiemu - powinna być głowa. Duża, okrągła, o pięknych okrągłych błyszczących oczach, szeroko rozstawionych, pełnych policzkach, mocnej brodzie, z szerokimi i mocnymi szczękami, głębokim, wyraźnym "stopie" i wysklepionym, zaokrąglonym czole, z małymi, zaokrąglonymi na końcach małżowin, nisko i szeroko osadzone uszami.
Cechą odróżniająca i specyficzną - jest futro. Gęste, pluszowe, jedwabiście miękkie. Dzięki "gęstości" nie powinno przylegać do korpusu, ale unosić się - potęgując wrażenie masywnej budowy. Sierść Kota Egzotycznego Krótkowłosego jest nieco dłuższa od sierści Kota Brytyjskiego, ale nie aż tak długa, aby falować przy podmuchu.
CFA rodzące się kocięta z długim włosem, po obydwojgu rodzicach egzotycznych klasyfikuje jako "egzotyczne długowłose”. W Europie - są pełnoprawnymi Persami.
Bardzo silne powiązanie z Kotem Perskim Kota Egzotycznego, to nie tylko cechy dostrzegalne "gołym okiem". Egzotyki przejęły również wiele cech fizjologicznych. Jak Persy - późno osiągają dojrzałość płciową. Mają mało liczne mioty, często są spotykane trudności porodowe wynikające z kształtu i wielkości głów kociąt. Budowa i kształt oka oraz załamany kanał oddechowy są powodem do takiej samej troski w pielęgnacji, jak u Persów.
Biorąc pod uwagę częste kojarzenie z Persami i konieczność utrwalania pożądanych cech - np. w budowie głowy, selekcja najwartościowszych osobników tej rasy potrwa jeszcze wiele lat. I zapewne w FIFe będzie priorytetem typ, a nie włos.

CHARAKTER I TEMPERAMENT Kota Egzotycznego jest cechą indywidualną. W części może zależeć od hodowli, z jakiej się wywodzi i sposobu traktowania zwierząt we wczesnym okresie odchowywania.
Niemniej powinien być połączeniem spokoju, łagodności i uczuciowości Kota Perskiego, z żywotnością - kotów krótkowłosych. Koty tej rasy są bardzo przyjacielskie wobec ludzi i zwierząt. Uwielbiają wielogodzinne pieszczoty, wylegiwanie się na kolanach. Oznaką najwyższej błogości i ufności jest "odsłonienie" brzucha i podsuwanie go pod rękę do dalszych pieszczot. Egzotyk nie znosi być porzuconym w czasie wygłaskiwania i zabawy. Zostawiony - dąsa się tak długo, aż znów ściągnie na siebie uwagę i zostanie zaproszony do miłej dla siebie zabawy. Potrafi leżeć w jednym miejscu z "wlepionym" nieruchomo wzrokiem i tylko ledwo dostrzegalne drżenie uszu uzmysławia obserwującemu go człowiekowi, że to żywe zwierze.